Het Drachtster Lyceum

Omdat donderdag 1 februari een studiedag voor de docenten van het Drachtster Lyceum was, bleek dit de ideale datum voor onze goede doelen actie. De leerlingen waren die donderdag namelijk vrij en zouden daarom mooi kunnen uitslapen na deze zware nacht. Het idee was om, net als zeven jaar geleden, met zoveel mogelijk leerlingen op school te blijven slapen. Het succes van zeven jaar geleden had ons geleerd dat er veel leerlingen mee zouden willen doen en daarom moesten we helaas besluiten om het (nu) alleen voor de onderbouw leerlingen mogelijk te maken.

In week 3 en 4 hebben alle brugklassen vragen kunnen stellen aan hun leeftijdgenoten in Myanmar. Dit kon via een videoverbinding die beschikbaar is gesteld door de organisatie Friendshifts, waar we woensdag 31 januari met een actiedag geld voor gaan inzamelen. Ter voorbereiding hebben de brugklasleerlingen nagedacht over wat ze willen vragen. De variatie was groot, van ‘wat is jullie favoriete kleur’ tot ‘hoe zie je klimaatverandering terug in Myanmar?’ Annemijn Rol, Fida Al Ammouri en Lara Abdalaziz uit B1C schreven een verslag over hun bevindingen.

Woensdag 31 januari hebben wij op school een bijzondere goede doelenactie. We blijven, net als zeven jaar geleden, met circa 600 leerlingen op school overnachten. Deze keer is de actie alleen bedoeld voor onze onderbouwleerlingen, omdat we anders veel te veel leerlingen verwachten. Het doel is ook anders. Niet het Glazen Huis zoals zeven jaar geleden, maar de stichting Friendshifts van oud-leerling Marieke van der Laan.

Zoals in de vorige DigiMarge al te lezen stond, doen we dit jaar voor het eerst mee met de  de LEGO-League. Op vrijdag 2 februari zullen acht tweedeklassers gaan proberen zich te kwalificeren voor de regionale wedstrijd door het programmeren en het bouwen van een LEGO-robot. De LEGO-League houdt in dat een groep van maximaal tien leerlingen in de leeftijd van 9 tot en met 15 jaar een LEGO-robot bouwt en die zo programmeert dat de robot bepaalde missies kan uitvoeren op de wedstrijdtafel. De missies houden in dat je de robot voorwerpen kan laten oppakken, slepen, aantrekken en/of duwen. Je laat de robot dit doen door codes in te voeren en te programmeren.

Helemaal onverwacht kwam het niet, maar toch was het schrikken. De eerste stappen die we (en gelukkig waren de leerlingen er eerder uit dan de begeleiders) na vertrek uit Drachten op Duitse bodem zetten, resulteerden in vele glijpartijen. Dat krijg je als je met een Duitse code paars (dieprood zouden we dat in Nederland noemen) gewoon op excursie gaat naar Trier. Behalve de parkeerplaats was de rest van het archeologische park Xanten gelukkig niet zo glibberig. De reconstructies van een amfitheater, een klassieke tempel en het museum (met een ironisch genoeg behoorlijk koud badhuis) konden we dus zonder gevaar voor eigen ledematen bewonderen.

De sporthal van het revalidatiecentrum Lyndensteyn in Beetsterzwaag werd afgelopen omgetoverd tot een theaterzaal. Hier werd de voorstelling 'Alice voor Altijd' gespeeld, door het Drachtster LyceumTheater (DLT)  en het Fries Symfonie Orkest (FSO). Vanaf het moment dat het eerste akkoord van het FSO de zaal vulde, werd het duidelijk dat dit geen gewone uitvoering van 'Alice in Wonderland' was. Het bekende verhaal werd onder de bezielende regie van Beatrijs Brouwer op geheel eigen wijze door het DLT in een nieuw jasje gestoken. Als Alice ruzie met haar vrienden krijgt, belandt ze in een soort droomwereld. Daar moet ze met behulp van haar vrienden weer uitkomen.

“Ik ben me bewust van de hoge verwachtingen bij het schrijven over een themadag over de macht van het woord. Ik ben me ook bewust van de onmogelijkheid om al die hoge verwachtingen waar te maken. Maar het om die reden nalaten te schrijven, zal ik nooit. Daarvoor is mijn plichtsbesef te groot, al schroom ik om zo over mezelf te schrijven.” Zoiets zou Cicero denk ik in mijn plaats geschreven hebben. De welwillendheid van de lezer heb ik zo in ieder geval wel te pakken, en dat is een van de belangrijke lessen die voorbij zijn gekomen tijdens de KCV-dag: je kunt nog zo gelijk hebben, als je publiek je niet mag, gaat het niet doen wat je wilt dat het doet. Dat noemen we ethos. 

De broers Jere en Tieme, beiden uit vwo 4, hebben naast hun drukke schoolleven nog een carrière: beiden zijn getalenteerde zwemmers. Jere is eerstejaars jeugdzwemmer en Tieme is opgenomen in het Opleidingscentrum dat onder leiding staat van de bondscoach Junioren. Onlangs deden ze met succes mee aan het NK-zwemmen in Den Haag. Voor de DigiMarge stelden we ze een paar vragen. 

Lisanne Hiemstra uit klas LB1g is voorleeskampioen van het Drachtster Lyceum geworden. Ze las voor uit het boek Lef van Erna Barth. Haar fragmentkeuze was aantrekkelijk: Lef wordt wakker in het ziekenhuis en weet niet meer wie hij is. Lisanne “acteerde” het verhaal zonder theatraal te worden. Hierdoor werd de paniek van de hoofdpersoon voelbaar. Ze maakte goed contact met het publiek en nam af en toe even rust. 

Interview met Sterre en Sinne over hun eerste maanden op Het Drachtster Lyceum

Het schooljaar is nu een paar maanden bezig, dus een mooi moment om de brugklasleerlingen Sterre en Sinne uit B1A te vragen hoe ze die eerste maanden hebben beleefd.  

Op die vraag geven Sterre en Sinnen een kort, maar duidelijk antwoord: “Superleuk!” Het schooljaar begon voor de leerlingen uit de brugklas met een introductieweek. Naast dat het nuttig was om de school en de klasgenootjes te leren kennen was het vooral leuk. “Het leukste aan de introductieweek vonden we de spelletjes”, roepen ze in koor. Maar als je op een nieuwe school komt bestaat de kans dat je nog niet zoveel mensen kent. “Dat was bij ons niet zo,” zegt Sinne, “omdat er ook leerlingen van onze basisscholen in onze klas zitten.” Sterre: “Maar ook met de andere leerlingen hadden we al snel contact. Onze klas werd al snel een eenheid.” In het voortgezet onderwijs krijgen leerlingen ook te maken met veel verschillende docenten. Sinne: “Het was wel raar om opeens zoveel verschillende docenten te hebben, maar dat went snel en nu weten we al niet meer beter. En ondanks dat het een groot gebouw is, konden we gelijk de lokalen al vinden.”